7 years from now, i’ll have 6-digits salary in 5 working days, riding in a 4-wheeled car, living in a 3-story house with 2 lovable children and 1 loyal, faithful lifetime partner. :”“”>

Mula Batanes hanggang Jolo! :”“”“”“”“”“”>

After 1376284289346329846 years, naisipan ko ding magtumblr ulit. Naging inactive na talaga ako kasi sa katamaran ko. Daming unfollowers. Ahuhu. Pero okay lang, mahal na mahal ko pa din yung mga nanatiling followers ko. :”“”> Nagpalit na pala ako ng url. Inlove turned broken turned inlove again kasi ako. Saksi ang tumblr sa lahat ng naging lalake ko. <3 Haha. Saksi kayo. :) At ngayon, sisimulan ko na namang magbahagi ng kwento ko. Sana siya na talaga. Sana last na! 

AWAY DITO, AWAY DOON, KAYA NAMAN MAY LUMULUHA NGAYON, DAHIL SA MGA TSISMIS NA ITINAPON NIYO, LAHAT TAYO NAGKAKAPERWISYO! BREAK IT DOWN YOW ~

Salamat sa mga kaibigan ko. Dito sa tumblr at sa facebook. Kung hindi dahil sa kanila, hanggang ngayon siguro binabaha ko pa rin yung kwarto ko. Wagas kasi akong magmahal kaya wagas din masaktan. Kung makapag-alala yung mga kaibigan ko parang may malubha akong sakit e. Hahaha. Text sila ng text sakin. Pm ng pm. Kalerqui. Broken hearted lang naman ako a. Wala akong cancer. Hahahah. Pero gumaan pakiramdam ko sa mga ginawa nila. Kasi nalaman kong indi talaga ako nag-iisa. Nalaman ko kung sino yung tunay na kaibigan ko na dadamayan ako sa tuwing may problema ako. Pero kahit ganon, hindi ko pa rin maiwasang masaktan at isipin siya. Pero basta.. Tama na nga. Hahahaha.

Gaya ng pagpopost ng “Hindi porke _____ blah blah blah” na yan dito sa tumblr, nagsasawa na din ako. Dahil paulit ulit na lang. Paulit ulit na lang ako nasasaktan. Alam mo yun? Yung magsosorry, papatawarin, magsosorry, papatawarin ulit, magsosorry at putanginang papatawarin ulit. Nakakasawa din kasi yung puro na lang sorry. Sasabihing magbabago, pero hindi naman. Parang putanginang lumalala naman. 

So yun na nga, nakipagcool off na ko sa kanya. Punong puno na kasi ako. Sawa na ko sa isang relasyong parang wala namang pinatutunguhan at putanginang ako lang ang nagpapahalaga at tunay na nagmamahal. Kayang kaya niya naman e. Kaya kakayanin ko rin. Siguro this time, ako naman ang kelangang mang-iwan. Ok, move on na lang tayo. Hahaha.